ก็เกือบปีแล้วครับที่เข้ามาเป็นสาวกของ www.youtube.com เพิ่งจะมีโอกาสได้เข้ามาดูผู้คนที่โพสต์เกมมาริโอไว้ ภาพบรรยากาศเก่าๆ เลยกลับมาอีกครั้งแบบไม่ได้ตั้งตัวและใจ

เมื่อสมัยประมาณมัธยมต้นผมกับน้องเล่นเกมนี้กันแบบที่เรียกได้ว่าติดเฮโรอีน เราต่างมีความมุ่งมั่น บากบั่น พากเพียร และขวนขวายหาวิธีการทั้งหลายแหล่มาเพื่อน็อกเกมที่ว่านี้ ทุกวันหลังเลิกเรียนก็จะรีบกลับบ้านแล้วนั่งประจำตำแหน่งหน้าจอโทรทัศน์ พร้อมปฏิบัติการช่วยเหลือเจ้าหญิงที่โดนจับตัวไป ดูเป็นภารกิจของเหล่าวีรบุรุษทั้งสาม
ที่ถือว่าหนักหน่วงมากสำหรับเด็กไทยสมัยนั้น

มากจนแม่ผมบอกให้กินมาริโอแทนข้าวไปหลายมื้อ หลายครั้ง จนเกือบจะเกิดสงครามหน้าจอ เพราะเอาแต่เล่น เล่น และเล่น

จนทีวีพังไปหนึ่งเครื่อง

ตำแหน่งของผมคือฝ่ายสนับสนุน
และจดจำแผนที่การเดินทางในเกม ต้องบอกว่าช่วงนั้นเราไม่รู้วิธีการเพิ่มตัวป๊อกหรือกลเม็ดอะไรทั้งนั้น มีเท่าไหร่เล่นเท่านั้น นโยบายแบบพอเพียง เรียกว่าตายเป็นตาย

น้องชายของผมเป็นนักบินที่สอง คือผู้เล่นในด่านที่ยากเป็นอันดับรองๆ ไป นักบินที่หนึ่งคือลูกชายของป้าผมที่มีอายุน้อยที่สุด แต่ทักษะการเล่น advance มาก ต้องยกให้มัน

เสียงเชียร์ของเราทั้งสามคนมันฟังดูมีพลังมหาศาลมากครับ มีการแอบให้กำลังใจกันด้วยนะ

เคยเล่นแต่ไม่เคยเคลียร์เลย

ชอบเล่น circus มากก่า แบบว่ากระโดดข้ามลิงเหยงๆ

อนุมานได้ว่า
คุณเมอคิวรี่ กำลังนึกถถึงความหลังตามประสาคนแก่
ชิมิครับ
คริ คริ