เพิ่งคุยกับเพื่อนร่วมตึกอาศัยเดียวกันมาครับ ตามประสาเขาหละที่มักจะติดเรตเสมอๆ เพื่อนคนนี้ชื่อ Luis แต่เราเรียกว่า Lulu เขา/เธอมักชอบเล่าสู่กันฟังเรื่องประสบการณ์ทางเพศแบบ One night stand คราวนี้เจอแบบสามมือกำต่อกัน เขาภูมิอกภูมิใจใหญ่เพราะของที่ว่านั้น made in France เสียด้วย

อีกคนนึงชื่อ Andrew เราเรียกว่าAngela คนนี้ชอบของเอเชีย (ตามที่ผมสังเกตเวลาที่เขาเดตแต่ละคนไม่เคยพ้นเอเชียนแถบบ้านเราเลย) แอนดรูเป็นคนเก่ง มีความสามารถมากในเรื่องให้คำปรึกษา เพราะเค้าเคยทำงานที่มหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่ เขามีธุรกิจอีกอย่างคือขายผลิตภัณฑ์ Tupperware

ผมยังจำได้ สมัยเด็กๆ คุณป้าของผมเคยเป็นแฟนเหนียวแน่นอยู่พักนึง เปิดประตูตู้เย็นมาปุ๊บ โอ้โห เป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ถึงเวลาล้างเหรอครับ แม่ง ล้างยากมาก ยิ่งเวลามันๆ เปลืองน้ำยาล้างจาน แถมยังต้องกดฟองน้ำออกแรงเวลาถูอีก โดยเฉพาะตามซอกเหลี่ยมของกล่องอาหาร พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ฝันร้ายๆ

เพื่อนที่แฟลตสองคนนี้มีอะไรมักจะชวนเที่ยวชวนดื่มสนุกดีครับ เหงา เศร้า ก็ปรับทุกข์ได้แบบไม่กังขา ผมมักชอบทำอาหารไทยให้เขาลองบ่อยๆ เพราะรู้ดีว่าอาหรไทยตามร้านอาหารที่นี่แพงมหาโหด เท่าที่ได้ยินมา แกงเขียวหวานกุ้งร้านที่ราคาแพงที่สุดคือ ๑๓ ปอนด์ แกงห่าอะไรวะถ้วยละพันกว่าบาท ร้านอื่นๆ อย่างดีก็ ๖.๙๕ ปอนด์ อะไรงี้ อย่ากระนั้นเลย ทำกินเองดีกว่า คนกินที่ไม่ใช่คนไทยก็กินได้ทั้งนั้นแหละ มักชมเสมอ ติก็คงโดนตบกะโหลก และอดรับประทานของฟรีในอนาคต

คราวที่แล้วผมทำยำเห็ดหูหนูขาว ไข่พะโล้ และผัดหน่อไม้ใส่หมูสับ อร่อยครับ (ไม่ได้โม้)

พูดถึงอาหารที่แฟนฟิลิปปินส์ของผมทำบ้าง ตอนที่เค้ายื่นถ้วยอาหารมาให้กิน ผมแทบไม่เชื่อสายตาว่ามีเมนูนี้บนโลกมนุษย์ด้วยหรือ ที่เค้าเคยทำก็มี ต้มจืดผักบุ้ง (แบบต้มที่ดูจืดสมชื่อ) ซุปถั่วเขียวมรกต แค่สองเมนูนี้ผมก็ขอสัมปทานเป็นพ่อครัวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

แม่ของแฟนผมมักทำท่าทางแบบว่าเหม็นกับข้าวไทย เวลาผมปรุงอาหาร ผมเลยรู้สึกหมั่นไส้ เคยทำต้มข่าไก่ให้กินก็ทำท่าทางชิมแบบขอไปที ดูดัดจริตมากครับ คิดไปคิดมาก็คงเหมือนผมที่ดูดัดจริตเวลาชิมเมนูตากาล็อกอย่างที่ว่ามา ก็ถือว่าเจ๊ากัน แต่ใจจริงๆ ของผมก็นึกว่า โห เจ๊คนนี้นี่พลาดมากๆ อาหารไทยติดท้อปไฟฟ์อาหารโลก ร้านอาหารไทยที่ไหนๆ ก็แพงหูฉี่ มี(ว่าที่)ลูกเขยคนไทยแล้วไม่รักดี อันนี้ก็อย่ามาว่ากันที่หลังแล้วกัน ฮ่าๆๆๆ (หัวเราะแบบโฆษณาแอนตาซิล)

นี่ก็รอเวลาให้แม่เค้ากลับบ้านเกิดเมืองนอนไปก่อน คราวนี้หละมึง ผมจะผัดกะเพราใส่พริกสดสิบเม็ดให้แม่งเหม็นเต็มบ้าน อดมานานครับ คราวก่อนแอบทำแกงฮังเลได้ก็อาศัยตอนที่สองแม่ลูกคู่นี้ไปเที่ยวสกอตแลนด์ แฟนผมไม่เท่าไหร่นะครับ แต่ตัวแม่นี่สุดรับประทาน ผมมักมีโอกาสโต้วาทีกับเค้าเสมอ

ครับ อย่างน้อยชาวฟิลิปปินส์คงรู้ดีแล้วว่า "ไทยนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขลาด" การตอบโต้ของผมก็เผ็ดแสบร้อนไส้ไม่แพ้ผัดกะเพราล่ะครับ สะใจจริงๆ กู