เพิ่งคุยกับเพื่อนร่วมตึกอาศัยเดียวกันมาครับ ตามประสาเขาหละที่มักจะติดเรตเสมอๆ เพื่อนคนนี้ชื่อ Luis แต่เราเรียกว่า Lulu เขา/เธอมักชอบเล่าสู่กันฟังเรื่องประสบการณ์ทางเพศแบบ One night stand คราวนี้เจอแบบสามมือกำต่อกัน เขาภูมิอกภูมิใจใหญ่เพราะของที่ว่านั้น made in France เสียด้วย

อีกคนนึงชื่อ Andrew เราเรียกว่าAngela คนนี้ชอบของเอเชีย (ตามที่ผมสังเกตเวลาที่เขาเดตแต่ละคนไม่เคยพ้นเอเชียนแถบบ้านเราเลย) แอนดรูเป็นคนเก่ง มีความสามารถมากในเรื่องให้คำปรึกษา เพราะเค้าเคยทำงานที่มหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่ เขามีธุรกิจอีกอย่างคือขายผลิตภัณฑ์ Tupperware

ผมยังจำได้ สมัยเด็กๆ คุณป้าของผมเคยเป็นแฟนเหนียวแน่นอยู่พักนึง เปิดประตูตู้เย็นมาปุ๊บ โอ้โห เป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ถึงเวลาล้างเหรอครับ แม่ง ล้างยากมาก ยิ่งเวลามันๆ เปลืองน้ำยาล้างจาน แถมยังต้องกดฟองน้ำออกแรงเวลาถูอีก โดยเฉพาะตามซอกเหลี่ยมของกล่องอาหาร พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ฝันร้ายๆ

เพื่อนที่แฟลตสองคนนี้มีอะไรมักจะชวนเที่ยวชวนดื่มสนุกดีครับ เหงา เศร้า ก็ปรับทุกข์ได้แบบไม่กังขา ผมมักชอบทำอาหารไทยให้เขาลองบ่อยๆ เพราะรู้ดีว่าอาหรไทยตามร้านอาหารที่นี่แพงมหาโหด เท่าที่ได้ยินมา แกงเขียวหวานกุ้งร้านที่ราคาแพงที่สุดคือ ๑๓ ปอนด์ แกงห่าอะไรวะถ้วยละพันกว่าบาท ร้านอื่นๆ อย่างดีก็ ๖.๙๕ ปอนด์ อะไรงี้ อย่ากระนั้นเลย ทำกินเองดีกว่า คนกินที่ไม่ใช่คนไทยก็กินได้ทั้งนั้นแหละ มักชมเสมอ ติก็คงโดนตบกะโหลก และอดรับประทานของฟรีในอนาคต

คราวที่แล้วผมทำยำเห็ดหูหนูขาว ไข่พะโล้ และผัดหน่อไม้ใส่หมูสับ อร่อยครับ (ไม่ได้โม้)

พูดถึงอาหารที่แฟนฟิลิปปินส์ของผมทำบ้าง ตอนที่เค้ายื่นถ้วยอาหารมาให้กิน ผมแทบไม่เชื่อสายตาว่ามีเมนูนี้บนโลกมนุษย์ด้วยหรือ ที่เค้าเคยทำก็มี ต้มจืดผักบุ้ง (แบบต้มที่ดูจืดสมชื่อ) ซุปถั่วเขียวมรกต แค่สองเมนูนี้ผมก็ขอสัมปทานเป็นพ่อครัวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

แม่ของแฟนผมมักทำท่าทางแบบว่าเหม็นกับข้าวไทย เวลาผมปรุงอาหาร ผมเลยรู้สึกหมั่นไส้ เคยทำต้มข่าไก่ให้กินก็ทำท่าทางชิมแบบขอไปที ดูดัดจริตมากครับ คิดไปคิดมาก็คงเหมือนผมที่ดูดัดจริตเวลาชิมเมนูตากาล็อกอย่างที่ว่ามา ก็ถือว่าเจ๊ากัน แต่ใจจริงๆ ของผมก็นึกว่า โห เจ๊คนนี้นี่พลาดมากๆ อาหารไทยติดท้อปไฟฟ์อาหารโลก ร้านอาหารไทยที่ไหนๆ ก็แพงหูฉี่ มี(ว่าที่)ลูกเขยคนไทยแล้วไม่รักดี อันนี้ก็อย่ามาว่ากันที่หลังแล้วกัน ฮ่าๆๆๆ (หัวเราะแบบโฆษณาแอนตาซิล)

นี่ก็รอเวลาให้แม่เค้ากลับบ้านเกิดเมืองนอนไปก่อน คราวนี้หละมึง ผมจะผัดกะเพราใส่พริกสดสิบเม็ดให้แม่งเหม็นเต็มบ้าน อดมานานครับ คราวก่อนแอบทำแกงฮังเลได้ก็อาศัยตอนที่สองแม่ลูกคู่นี้ไปเที่ยวสกอตแลนด์ แฟนผมไม่เท่าไหร่นะครับ แต่ตัวแม่นี่สุดรับประทาน ผมมักมีโอกาสโต้วาทีกับเค้าเสมอ

ครับ อย่างน้อยชาวฟิลิปปินส์คงรู้ดีแล้วว่า "ไทยนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขลาด" การตอบโต้ของผมก็เผ็ดแสบร้อนไส้ไม่แพ้ผัดกะเพราล่ะครับ สะใจจริงๆ กู

มันเคยเกิดขึ้นมาแล้วครั้งนึงในชีวิตของคนไกลบ้านอย่างผม แต่ไม่ได้คิดแบบจริงจังหรือรู้สึกสำนึกผิด(มาก)เท่านี้มาก่อน ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ทำให้เกิดความหวังและกำลังใจ

แต่คนที่มีรักคราวเคียวกันสองคนล่ะครับ มันจะเป็นยังไง เพราะผมไม่เคยเห็นหนังเรื่องไหนเกี่ยวกับความรักของคนสามคน คนหนึ่งอยู่ตรงกลางที่จะต้องเลือก เลือกคนที่เหมาะสมกับตัวเองที่สุด คนที่รักมากที่สุด แต่ทั้งสองคนนั้นต่างเป็นคนดีทั้งคู่ ดีแบบเต็มเปี่ยมทั้งคู่จริงๆ

ผมผ่านตรงนั้นไปได้แล้วครับ แม้ว่าจะไม่เคยมีหนังเรื่องไหนมาให้ย้อนดูตัว แต่ด้วยระบบศีลธรรม และกรอบเกณฑ์ของสังคมที่ล้อมรั้วไว้อยู่ก่อน นำพาให้ผมกลับเข้ามาอยู่ในพื้นที่เดิมได้เมื่อไม่นานมานี้

ช่วงก่อนผมมีปัญหากับแฟนและครอบครัวของเขา จริงๆ มีปัญหากับครอบครัวของเค้ามากกว่า เพราะเค้ามาเที่ยวที่ลอนดอน และมาอยู่แบบมาราธอน นี่ก็ปาเข้าไปเกือบหกเดือนแล้ว

จริงครับ ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน แต่คำพูดนี้ต้องมีคำอธิบายเพิ่มเติมต่อท้ายอย่างมากในความเป็นจริง พ่อแม่ของแฟนผมดูเหมือนไม่ค่อยราบรื่นและปลาบปลื้มเท่าใดนักในความรักของผมกับแฟน สถานภาพของความเป็นพ่อแม่ถูกใช้เป็นอาวุธในการทำลายสถานภาพคนรักที่เรามีให้กัน รายละเอียดของเรื่องราวความขัดแย้งมันมีมากมายครับ โดยสรุปคร่าวๆ คือมันทำให้ผมต้องวิ่งหนีออกจากชีวิตเค้าพักนึง

ตรงช่วงนั้นเองทำให้ผมได้ไปเจอคนใหม่ เค้าเป็นคนดีมากๆ คุณสมบัติที่ผมต้องการเค้ามีหมด ยกเว้น "เวลา" ที่เรามีร่วมกันน้อยมากคือ ๑๐ วันเท่านั้น ในขณะที่ผมกับแฟนคนเดิมมีร่วมกันมาประมาณ ๙๑๒ วันแล้ว

เพื่อนของเค้าคนใหม่ และเพื่อนของเค้าคนเดิมต่างประเคนเหตุผลร้อยแปดพันเก้าให้ผมได้เลือก ได้เลิก และได้ฤกษ์ในการดำเนินชีวิตต่อไป ซึ่งในที่สุดตัวผมเองก็ต้องเป็นคนตัดสินใจ และแน่นอนว่าต้องมีคนเสียใจ....มากกว่าหนึ่งคน

ผมตัดสินใจอยู่กับแฟนคนเดิมครับ

ผมรักเค้ามาก แม้ว่าจะเกลียดพ่อแม่เค้ามากเช่นเดียวกัน นี่กระมังที่เค้าเรียกว่ารักของแท้ ไม่ว่าอุปสรรคจะมีมากมายแค่ไหน มันก็ทำให้เรามีเรี่ยวแรงดำเนินความสัมพันธ์และดำเนินชีวิตกันต่อไป

สำหรับคนใหม่คนนั้น เค้าเข้าใจแล้วครับ เค้าบอกว่าเค้ามาผิด "เวลา" ไป และจะรอ "เวลา" ของเราสองคนไปเสมอ

ตอนนี้เรา "บอกกัน" ว่าเรามีสถานภาพเป็น "เพื่อน" กันเท่านั้น

ตอนนี้ผมคิดถึงเค้ามากครับ